Kupa Gecesi, 90+6 ve Kerem’in Füzesi ile Yazılan Destan

​Ziraat Türkiye Kupası’nın o büyüleyici, nefes kesen, "ya herru ya merru" senaryolarından biri dün akşam Eskişehir Atatürk Stadyumu’nda sahnelendi. 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı’nın o kutsal coşkusuyla tribünleri dolduran binlerce insan, sadece bir futbol maçı izlemedi; adeta hafızalardan silinmeyecek bir karakter sınavına, bir inanç gösterisine tanıklık etti.
​Karşımızda güçlü bir rakip, zorlu bir kupa atmosferi vardı. Iğdır FK gibi dişli bir ekibe karşı oynamak, temkinli olmayı ve doksan dakika boyunca hatasız bir disiplinle mücadele etmeyi zorunlu kılıyordu. İlk dakikadan itibaren sahada yaya yaya yürüyen değil, metre metre alan kapatan, ikili mücadelelerde boyun eğmeyen bir Eskişehirspor vardı. Savunma bloğunun sarsılmaz duruşu, orta sahanın direnci ve tribünlerin omuz omuza verdiği ses, maçın bittiği düdüğe kadar skoru tuttu, umudu diri tuttu.
​Ama futbolun güzel yazgısı, bazen en çok inananlara ödül verir.
​Maçın normal süresi golsüz erirken, tabela 90+6’yı gösterdiğinde, yani bacaklara krampların girdiği, nefeslerin daraldığı o akşamsı anlarda sahneye Kerem Baykuş çıktı. Futbolun içinde bazı anlar vardır ki, saniyeler saatler gibi uzar. Kerem, o ceza sahası içindeki karambolde veya o kritik anda sergilediği soğukkanlılıkla, sadece topu filelere göndermedi; bu şehrin tüm özlemini, omuzlarındaki yükü ve zafer inancını doğrudan ağlara bıraktı.
​90+6'da gelen o golle birlikte Eskişehir Atatürk Stadyumu bir anda havaya uçtu. Tribünlerden yükselen ses, Cumhuriyet’in 103. yılına yakışır bir coşkuyla Eskişehir göklerinde yankılandı. Bu sadece kupada bir üst tura yükselmek değildi; bu, pes etmeyen bir ruhun, "biz hala buradayız ve buradayız!" haykırışıydı.
​Bu akşamdan geriye kalan; Kerem'in tabelayı değiştiren o tarihi ayağı, sahada terinin son damlasına kadar savaşan tüm futbolcuların inancı ve bu şehre her koşulda sahip çıkan büyük taraftarın yazdığı destandır.
​Yolu açık olsun Eskişehirspor’un; çünkü bu şehir, bu sevinci çok özlemişti!