Es-Es Maçı Almasını Bildi!
Kimi maçlar vardır, sadece üç puan yazmaz hanenize; karakter yazar, inanç yazar, silkelenip kendine gelme manifestosu yazar. Bugün Antalya Kepez karşısında oynanan 90 dakika tam da böyle bir mücadeleydi. Son iki iç saha maçının getirdiği o talihsiz kısır döngüyü kırmak, "Biz bu yarışın hâlâ ta kendisiyiz" diye haykırmak için sahaya çıktı Kırmızı Şimşekler. Ve şükürler olsun ki; bu kez hata yapmadılar, yaptırmadılar!
Direkler Dövüldü, Hasan Kaya Sahneye Çıktı
Maçın başından itibaren Es-Es’in gözündeki o hırs, o "ben bu maçı alacağım" kararlılığı okunuyordu. Rakip kalede erken dakikalardan itibaren baskıyı kurduk kurmasına ama futbolun o nazlı sevgilisi şans, ilk başta siyah-kırmızılılara biraz sırtını döner gibi oldu. 14. dakikada Atalay’ın arka direğe indirdiği topu kafayla kaleye gönderen Hasan Kaya’nın vuruşu yan direkten döndüğünde, tribünlerin içinden "Yine mi? Olmayacak mı?" fısıltıları geçer gibi oldu.
Ama ne futbolcular ne de o muhteşem taraftarlar pes eder! Dakikalar 20’yi gösterdiğinde Mert Başer sağ kanatta öyle klas bir hareketle rakibini ekarte etti ki, yaptığı o adrese teslim ortada Hasan Kaya bu kez affetmedi. Şık, mermi gibi bir kafa vuruşuyla topu ağlara yollarken, sadece Eskişehirspor’u 1-0 öne geçirmekle kalmadı; tribünlerdeki o büyük coşkunun fitilini de ateşledi.
Arkasından gelen dakikalarda Beykan Şimşek’in şutunun da direkten patlaması, "Bugün şansımızın döneceği tuttu ama kaleciyi ve direkleri de tek tek yenmemiz gerekecek" dedirtti. İlk yarı bu skorla kapanırken, oyun üstünlüğü tamamen bizim elimizdeydi.
Bora Göymen Duvar Ördü, Tribünler Ayaktaydı
İkinci yarıda oyunun ritmi biraz düşüp, skoru koruma psikolojisiyle 1-0’ın omuzlardaki baskısı artmaya başladığında, sahnede tek bir kahraman vardı: Bora Göymen!
Maçın henüz 7. dakikasında Barışcan’la gelen o tehlikeli pozisyonda kalesini gole kapatarak takımın ipini çekilmekten kurtaran Bora, 67’de bir kez daha aynı oyuncuya geçit vermedi. Kritik kurtarışlarıyla adeta "Bugün buradan geçiş yok!" diyen Bora, bu galibiyetin mimarlarından biri olarak adını zihinlere kazıdı. Savunmanın ve orta sahanın direncini diri tutan bu inanç, son düdüğe kadar nefesleri kesen o skoru korumamızı sağladı.
Asıl Alkış Tribünlere: O İnanmışlık Var ya, Dünyaya Bedel!
İşte asıl parantezi buraya, o cefakar, o inançlı, o armanın peşinden dağları denizleri aşan büyük Eskişehirspor taraftarına açmak lazım. Son iki maçta yaşanan puan kayıplarının yarattığı o kara bulutları dağıtan, deplasmanda ya da evde fark etmeksizin takımını tek bir an bile yalnız bırakmayan o gür ses, bugün sahadaki oyuncuların da yakıtı oldu.
Kırmızı Şimşekler forması giyen her bir futbolcu, o tribünlerin heyecanına layık olmak için terinin son damlasına kadar savaşmadı mı? İsmail’inden Sarper’ine, Tayfun’undan oyuna sonradan giren Fırat’a, Mehmet’e, Osman’a kadar her kardeşimiz bu armanın hakkını verdi. Skorda 1-0’ın stresi artarken, tribünlerden yükselen o omuz omuza tezahüratlar, sahadaki çocukların bacaklarına derman oldu.
Zirve Artık Çok Yakın!
Gemlik Sümerbey’in puan kaybettiği bu haftada gelen bu altın değerindeki 1-0’lık galibiyet, sadece üç puan demek değildir. Bu sonuç; zirveyle aradaki farkın 1 puana inmesi, şampiyonluk ateşinin en gür haliyle yeniden yanması demektir!
Es-Es bu kez hata yapmadı; çünkü inanmıştı, çünkü taraftarıyla bir kalpti.
Hata yapmak yok dedik, yapmadılar da. Şimdi geriye dönüp bakma zamanı değil; önümüzdeki her maç bir finale, her rakip yeni bir destana dönüşüyor. Bu formanın sırtındaki o ağır yükü omuzlayanlar ve 90 dakika boyunca sesi kısılana kadar bağıran o muhteşem kalabalık, bu işin haklı gururunu en son köşe taşına kadar hak ediyor. Kırmızı Şimşek bu; düşse de kalkmasını bilir, çarpsa da geçmesini! Kafalar dik, gözler hedefe kilitli.
