Doğadan topladığı yabani yulaf saplarını sanat eserlerine dönüştüren usta, bitki saplarıyla geleneksel hat sanatını yaşatıyor. Kur'an eğitimi ve Arapça harflerine duyduğu ilgiyle başlayan sanat yolculuğunu yıllar içerisinde geliştiren usta, çalışmalarında kullandığı doğal malzemeler ve kendine özgü tekniğiyle dikkat çekiyor.
Hat sanatına olan ilgisini bitki saplarıyla geliştirdi
Kur'an eğitimi aldığı dönemde Arapça harflerine ilgi duyduğunu belirten usta, o yıllarda hattat olmak istediğini ancak uygun bir hoca bulamadığı için bu isteğini gerçekleştiremediğini anlattı.
Hat sanatının geçmişte ortaokullarda el işi dersi kapsamında öğretildiğini hatırlatan usta, daha sonra yabani yulaf saplarıyla farklı bir çalışma yapabileceğini düşündüğünü söyledi.
Sanat yolculuğunda iş hayatı nedeniyle zaman zaman çalışmalarına ara verdiğini ifade eden usta, geçmişte fotokopi ve bilgisayar gibi imkânların bulunmamasının çalışmalarını zorlaştırdığını dile getirdi. Yazılara ulaşmanın, büyütme ve küçültme işlemlerini yapmanın o dönemde oldukça güç olduğunu belirten usta, günümüzde teknolojinin sağladığı imkânlarla çalışmalarını daha rahat sürdürebildiğini aktardı.
Yabani yulaf sapları sanat eserlerine dönüşüyor
Çalışmalarında kullandığı yabani yulaf saplarını doğadan topladığını anlatan usta, bu bitkinin özelliklerine dikkat çekti.
Yabani yulaf saplarının içinin boş, dış yüzeyinin boyayı tutmayan ve parlak bir yapıda olduğunu belirten usta, bitkileri topladıktan sonra temizlediğini, yardığını ve çalışmaya hazır hâle getirdiğini söyledi.
Hazırladığı sapları fotokopiyle çıkardığı yazıların üzerine yapıştırarak eserlerini oluşturduğunu anlatan usta, bu yöntemi yıllar içerisinde geliştirdiğini ifade etti.
1985 yılından kalan eserinin hikâyesi dikkat çekiyor
Bugüne kadar yaptığı çalışmalar arasında kendisi için özel bir yere sahip olan eserin hikâyesini de paylaşan usta, yaklaşık 40 yıl önce rahmetli teyzesinin kendisine küçük bir bayram tebriği verdiğini anlattı.
Üzerinde ay yıldız motifinin bulunduğu tebrik kartını kendisinden yeniden yapmasını isteyen teyzesinin talebini o dönemin şartlarında gerçekleştirmek için milimetrik kâğıtlar kullandığını belirten usta, çalışmayı büyüterek hazırladığını ve elektrikli cam yardımıyla tersinden yazdığını söyledi.
Oldukça zor bir çalışma olduğunu ifade eden usta, tamamladığı eseri teyzesine hediye ettiğini, teyzesinin vefatından sonra ise tablonun kendisine kaldığını anlattı.
1985 yılına ait olan eserin bugün hâlâ elinde bulunduğunu belirten usta, yazının orijinalliğinin ve renginin değişmediğini vurgulayarak yaklaşık 40 yıldır aynı görünümünü koruduğunu söyledi.
