Tarihsel İsimler ve Kullanımlar
Antik Çağ
Anadolu (Asia Minor / Küçük Asya): Antik Yunan ve Roma döneminde bugünkü Türkiye toprakları “Anadolu” veya “Asia Minor” olarak biliniyordu.
Bu isim, coğrafi olarak Asya kıtasının batı ucunu tanımlıyordu.
Bizans ve Orta Çağ
Bizans döneminde bölge çoğunlukla Rum diyarı olarak anıldı.
Yunan kaynaklarında “Τουρκία” (Turkia) ifadesi, Türklerin yaşadığı bölgeyi tanımlamak için kullanıldı.
Selçuklu ve Osmanlı
Selçuklular döneminde “Türkiye” ifadesi Avrupa kaynaklarında görülmeye başladı.
Osmanlı döneminde ise devletin resmi adı Osmanlı İmparatorluğu idi. Batılı kaynaklar Osmanlı topraklarını sık sık “Turkey” veya “Turkish Empire” olarak adlandırdı.
Cumhuriyet Dönemi
1923’te Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte ülkenin resmi adı Türkiye Cumhuriyeti oldu.
“Türkiye” kelimesi, “Türk” etnik kimliğini ve “-iye” ekini (bölge, ülke anlamı) birleştirerek “Türklerin ülkesi” anlamını taşır.
Orta Çağ Latincesi: Turquia / Turchia
Eski Fransızca: Turquie
Orta Çağ İngilizcesi: Turkye, Turkie, Turky (ilk kez 1369’da Chaucer tarafından kullanıldı).
Türk kaynaklarında ise “Türk” veya “Türük” sözcüğü Göktürk Yazıtları’nda (8. yüzyıl) görülür.
