Yıllarca hayalini kurduğu otomobili satın alan bir tüketici, aracın kilometresinin düşürüldüğünü öğrenince hukuk mücadelesi başlattı. Cumhuriyet Savcılığının, alıcının kilometre kayıtlarını kendisinin sorgulayabileceği gerekçesiyle verdiği kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından kanun yararına bozuldu. Yüksek Mahkeme, alıcının geçmiş kayıtları kontrol edebilecek olmasının, satıcıya yönelik dolandırıcılık iddialarının yeterli araştırma yapılmadan kapatılması için tek başına gerekçe olamayacağına dikkat çekti.
65 BİN KİLOMETREDE DİYE ALDI, GERÇEK KİLOMETRESİ 251 BİN ÇIKTI
İkinci el otomobil satın alan B.D., eşiyle birlikte yıllarca çalışarak biriktirdikleri parayla 65 bin kilometrede olduğu belirtilen bir araç için satıcı şirketle anlaştı. Noter satışının ardından aracın gerçek kilometresinin 251 bin olduğunu tespit eden tüketici, satıcı şirketin yöneticisiyle yaptığı görüşmeden sonuç alamadı.
Dolandırıldığını öne süren B.D., Cumhuriyet Savcılığına başvurdu. Ancak Savcılık, alıcının kilometre kayıtlarını kendisinin sorgulayabileceği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi. Bu karara karşı Sulh Ceza Hakimliğine yapılan itiraz da reddedildi ve karar kesinleşti.
Adalet Bakanlığının kararda hukuka aykırılık bulunduğunu değerlendirmesi üzerine, kararın kanun yararına bozulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına başvuruldu. Dosya, Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderildi.
YARGITAY EKSİK SORUŞTURMAYA DİKKAT ÇEKTİ
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, satıcı konumundaki kişiler hakkındaki dolandırıcılık iddialarının yalnızca alıcının kontrol sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle soruşturma dışında bırakılamayacağına hükmetti.
Kararda, aracın kilometre bilgisindeki değişikliğin basit bir kontrolle anlaşılıp anlaşılamayacağının araştırılması gerektiği belirtildi. Ayrıca aracın muayene kayıtlarının incelenmesi, satış günü ekspertiz incelemesini yapan kişinin beyanının alınması, aracın suç tarihindeki piyasa değerinin belirlenmesi ve kilometre düşürme işleminin nasıl gerçekleştirildiğinin teknik bilirkişi raporuyla ortaya konulması gerektiği vurgulandı.
Yargıtay, bu araştırmalar tamamlandıktan sonra somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Kararda, doğrudan dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönünde hüküm kurulmadı; soruşturmanın eksik yürütüldüğüne dikkat çekildi.
“ALICI KAYITLARI SORGULAYABİLİRDİ” GEREKÇESİ YETERLİ BULUNMADI
Yargıtay 11. Ceza Dairesi kararında, Savcılığın olayda alıcının denetim olanağının ortadan kaldırılmadığı, şüpheliye atfedilen eylemin basit yalan düzeyinde kaldığı ve uyuşmazlığın ayıplı mal tesliminden kaynaklandığı yönündeki değerlendirmesini hatalı buldu.
Kararda şu ifadeler yer aldı:
“Aracın muayenesine ilişkin belgelerin muayene istasyonundan temin edilmesi, şikayetçinin aracın satış günü incelemesini yapan eksperin beyanlarına başvurulması, aracın suç tarihindeki piyasa değerinin belirlenmesi, araçtaki kilometre düşürülmesinin ne şekilde ve nasıl gerçekleştiğinin, basit bir kontrol ile anlaşılıp anlaşılmayacağının belirlenmesine yönelik teknik bilirkişiden rapor alınması gerekirdi.”
Yargıtay, gerekli incelemeler yapılmadan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesini ve bu karara yönelik itirazın reddedilmesini Kanun’a aykırı buldu. Kanun yararına bozma talebini kabul eden Daire, 7. Sulh Ceza Hakimliğinin kararını oy birliğiyle kanun yararına bozdu.
