İstediğiniz Bir Okulu Kazanmak İstiyorsanız

Bir Öğrencinin En Çok İhtiyacı Olan Şey: Pusula

Bazen bir öğrencinin önünde onlarca kitap, yüzlerce soru ve uzun bir çalışma programı vardır.

Ama yine de yolunda gitmeyen bir şeyler vardır.

Masasının başına oturur, kitabını açar, birkaç soru çözer. Sonra telefonu eline alır. Bir süre sonra yeniden masaya döner. Başkalarının netlerini merak eder. Arkadaşının kaç soru çözdüğünü düşünür. Deneme sonucundaki birkaç yanlış bütün gününü zehir eder.

Daha çok çalışması gerektiğini düşünür.

Oysa bazen mesele daha çok çalışmak değildir.

Nereye gittiğini bilmektir.

Bir yolculuğa çıktığınızda yanınıza en pahalı bavulu değil, doğru yönü gösteren bir şeyi alırsınız. Çünkü yanlış yöne doğru ne kadar hızlı giderseniz gidin, hedefinize yaklaşamazsınız.

Öğrencilik de biraz böyledir.

Özellikle sınav dönemlerinde gençler yalnızca bilgiyle mücadele etmiyor. Kaygıyla, başarısızlık korkusuyla, aile beklentileriyle, arkadaşlarıyla kıyaslanmayla ve zaman zaman kendi özgüvenleriyle de mücadele ediyorlar.

Bir öğrencinin;

“Yapabilecek miyim?”

“Ya istediğim bölümü kazanamazsam?”

“Arkadaşım benden daha başarılı.”

“Bu kadar çalışıyorum ama neden istediğim sonucu alamıyorum?”

sorularını sorması, çoğu zaman yalnızca akademik bir problemin işareti değildir.

Bazen çocuğun ihtiyacı yeni bir test kitabı değil, kendi yolunu yeniden görebilmektir.

İşte tam da bu düşünceden hareketle hazırladığım “Pusula”, öğrencilerin hedef, motivasyon ve başarı yolculuğuna eşlik etmek amacıyla ortaya çıktı.

Bir kitap yazarken insan ister istemez kendisine şu soruyu soruyor:

Bir öğrencinin hayatına gerçekten dokunabilir miyim?

Çünkü eğitim yalnızca doğru cevabı bulmayı öğretmek değildir.

Bazen yanlış yaptığında yeniden başlayabilmeyi öğretmektir.

Bazen bir deneme sınavındaki düşük puanın hayatının sonu olmadığını anlatmaktır.

Bazen başkasının başarı hikâyesine bakıp kendisini eksik hissetmek yerine kendi hikâyesinin peşinden gitmesini sağlamaktır.

Ve belki de en önemlisi, öğrenciye şunu söyleyebilmektir:

“Sen yalnızca aldığın puandan ibaret değilsin.”

Bugün gençlerimizin önemli bir bölümü başarıyı yalnızca sonuç üzerinden okumaya başladı. Kaç net? Kaç puan? Kaçıncı sıra? Hangi üniversite?

Elbette bunların hepsi önemli.

Ama insanı yalnızca sonuçtan ibaret görürsek, o sonuca giderken yaşadığı süreci gözden kaçırırız.

Oysa bazen bir öğrencinin başarısı, 20 netten 30 nete çıkması kadar; haftalarca çalışamadıktan sonra yeniden masasına oturabilmesidir.

Bazen başarısı, arkadaşının başarısını kıskanmak yerine ondan ilham alabilmesidir.

Bazen de bütün çevresinin “olmaz” dediği bir noktada kendi içinden “Ben bir kez daha deneyeceğim” diyebilmesidir.

Pusula’nın benim için anlamı da tam burada başlıyor.

Bu kitap yalnızca sınava hazırlanan öğrencilerin eline tutuşturulacak bir çalışma kitabı olsun istemedim.

Bir öğrencinin zaman zaman açıp kendisine bakabileceği, hedefini hatırlayabileceği, motivasyonunu yeniden toparlayabileceği bir yol arkadaşı olsun istedim.

Çünkü herkesin hayatında bir pusulaya ihtiyaç duyduğu dönemler vardır.

Bazen yönümüzü kaybederiz.

Bazen doğru yolda olduğumuz hâlde yol çok uzun gelir.

Bazen hedefimiz gözümüzün önündedir ama yorgunluktan onu göremeyiz.

İşte o zaman durup yeniden bakmak gerekir.

Nereye gidiyorum?

Neden gidiyorum?

Gerçekten istediğim şey ne?

Ve belki de en önemlisi:

Kendi hayatımın yönünü kim belirliyor?

Bir eğitimci ve rehber olarak yıllardır öğrencilerle konuşurken şunu daha iyi anlıyorum:

Her öğrencinin ihtiyacı aynı değil.